Σ' ευχαριστούμε για όλα Μήτσο!

Ο Δημήτρης Γκούρτσας αποχωρεί από τον Πανσερραϊκό όντας ένας από τους σημαντικότερους παίκτες στη σύγχρονη ιστορία της ομάδας, αλλά και ένας από τους πλέον αγαπητούς στις τάξεις των Σερραίων φιλάθλων.

Μας συστήθηκε το 2008 ως ένας ελπιδοφόρος σέντερ φορ προερχόμενος από τον Βισαλτιακό Νιγρίτας, με τη φανέλα του οποίου έκανε... πάταγο στη Δ' Εθνική. Τότε ήταν ένας πιτσιρικάς με μαλλί... ράστα και σήμερα, 13 χρόνια μετά, ολοκληρώνει το τέταρτο πέρασμά του από την ομάδα όντας οικογενειάρχης και έχοντας εξελιχθεί σε ηγέτη και αρχηγό του Πανσερραϊκού που τόσο αγάπησε!

Ο Δημήτρης Γκούρτσας είναι ένας από τους λίγους παίκτες στην ιστορία της ομάδας που αγωνίστηκε με αυτή σε όλες τις εθνικές κατηγορίες, από την Α' έως τη Δ' Εθνική. Φόρεσε τη φανέλα με το λιοντάρι στο στήθος 138 φορές και με... άψογη μαθηματική ακρίβεια συμμετείχε σε ένα τέρμα της ομάδα ανά δύο ματς που αγωνιζόταν! Σκόραρε 51 γκολ και "σέρβιρε" ακόμα 18!

Κι επειδή οι σκέτοι αριθμοί πολλές φορές δεν μας βοηθάνε να καταλάβουμε τα κατορθώματα κάποιου παίκτη, αξίζει να αναφέρουμε πως ο Γκούρτσας με τα 51 του γκολ έφτασε στην 6η θέση με τους σκόρερ όλων των εποχών του Πανσερραϊκού! Προκειμένου να φτάσει τόσο ψηλά, ξεπέρασε κάποιους άλλους παικταράδες, όπως τον Ντούσαν Γιοβάνοβιτς και τον Σάκη Γκόγκα (έχουν από 49 γκολ), αλλά και τους Σάκη Αναστασιάδη (47) και Ιβάιλο Πάντσεφ (44). Και μόνο το γεγονός ότι το όνομα του Δημήτρη Γκούρτσα βρίσκεται ανάμεσα στα ονόματα αυτών των μεγάλων παικτών λέει πολλά!

Πέρα όμως από το αγωνιστικό κομμάτι, αυτό που έκανε τον Νιγριτινό φορ να ξεχωρίσει ήταν το ήθος του. Υπήρξε κατά κοινή ομολογία ένα από τα καλύτερα παιδιά που πέρασαν από την ομάδα και ένας από τους αγαπημένους παίκτες για την ερυθρόλευκη κερκίδα. Πάντα προσιτός και ευγενικός, έδειχνε με κάθε τρόπο την αγάπη του για τον Πανσερραϊκό και με λίγα λόγια υπήρξε ο ποδοσφαιριστής που κάθε φίλαθλος θα ήθελε να έχει η ομάδα του!

Όπως λοιπόν ο ίδιος ευχαρίστησε τον Πανσερραϊκό και τους φίλους της ομάδας για όλα αυτά τα χρόνια που περάσαμε μαζί, έτσι κι εμείς οφείλουμε να αφήσουμε στην άκρη τη μεγάλη μας λύπη που δεν θα ξαναδούμε τη φανέλα με το "97" στον "λάκκο των λεόντων", να του πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ για την προσφορά του στο σύλλογο και να του ευχηθούμε ότι καλύτερο μέχρι τη μέρα που θα ξανασυναντηθούν οι δρόμοι μας!